Pomacea bridgesi.

Ik heb altijd al een paar appelslakken willen houden, Toen ik op een gegeven moment mooie exemplaren zag zitten, heb ik er een paar aan geschaft. Het toeval wilde, dat ik gelijk een paartje in mijn bezit kreeg. In tegenstelling tot andere soorten slakken zijn deze niet tweeslachtig en moet men hier wel degelijk een mannetje en een vrouwtje hebben. Het is een van de soorten slakken die haar eieren boven de waterspiegel legt. Deze heb ik in een van mijn bakken bij de Discus gezet. Temperatuur 28 C. De eerste reactie is, ze vreten al mijn planten op, maar dat is tot nu toe niet gebeurd. Ze eten bij mij algen en hart, voer, wat ik ook aan de Discus geef, zodat ze tevens ook nog netjes het afval opruimen.

Ze moeten regelmatig naar de oppervlakte toe, zoals op bovenstaande foto te zien is, om lucht via een 5 cm uitrekbare sifon tot zich te nemen. Je ziet ze dan zo'n 20 maal pompen en dan gaan ze weer voor een tijdje onder water.

Ze hebben een voet van 5,5 cm bij 3 cm. Het is een lust om er naar te zien, met hoeveel gratie ze zich door de bak voortbewegen met hun zeker wel 5 cm lange voelers. Maar..... na een week waren ze nergens meer te bekennen en na veel zoeken, eerst in de bak en later er buiten vond ik ze terug in de kamer. Ze hadden zich helemaal teruggetrokken in hun huisje en afgesloten met een klepje om uitdrogen te voorkomen. Ze dragen dus ook altijd de huisdeur bij zich. Conclusie: bak waarin ze verblijven in ieder geval zo afgesloten houden, dat ze er niet met hun huisje langs kunnen. Hierna heb ik ze in mijn guppenbak gezet. Temperatuur 24C.

Op een gegeven moment hebben ze daar op een nacht tegen de dekruit een pakketje eieren afgezet. Ik schat zo'n kleine 200 eitjes. De afmeting is ongeveer 5 cm x 1,5 cm x 1,5 cm

Nadat de slakjes zich in het water hebben laten vallen, blijft het eiomhulsel drijvend in het water over.